Delikatne Kawałki

Moje małe dziewczynki 

- jest ich więcej niż mogę zliczyć, wciąż ukazują się nowe - 

są niewinne i wrażliwe 

Patrzą pomiędzy palcami 

na to jaki wyłania się przede mną świat

Czasem chodzą na drżących nogach 

czasem trochę seplenią

Boją się upadku, boją się występów, boją się porażki 

Jedyne o czym marzą 

to kochać cały świat.

Moje małe dziewczynki 

aktywują się jedna po drugiej

nieśmiałe

niepewne 

o cichym głosie 

 

Wracają do mnie 

ze smutnymi wspomnieniami z dzieciństwa 

chcą popatrzeć na świat moimi oczami

W zeszłym tygodniu

raz miałam sześć lat

raz osiem 

raz jedenaście 

Każda ma inny stan skupienia 

inną mapę świata 

ma inny kompas do nawigacji

Jest tam wrażliwość, która ociera się o szaleństwo 

i ta odwaga - pierwotna otwartość na świat 

to co było

zanim pojawiły się obronne struktury 

Przychodzą do mnie ostatnio, jedna po drugiej 

pytają, czy mogą być sobą i 

włączyć się we mnie kompletnie  

byśmy stały się w końcu jedną 

na dobre i na złe

Nie podzielona

nie odrzucona 

czasem załzawiona, czasem roześmiana 

prawdziwa ja

Noszę w sobie

Czułe przestrzenie 

delikatne Miejsca

Koronki, tkanki i misterne hafty 

żywe kruche istotki 

One mają dłonie, które chcą robić Dobre rzeczy 

budować najładniejsze światy 

zapełniać czyste kartki listkami i muszlami

tańczyć boso nad oceanem 

śmiać się prosto do słońca

One maja serca, które nie znają granic

ich łzy smakują jak życie

Ich brzuchy są ciepłe i miękkie

ich oczy jasne 

jak płomień świecy.